معانی کلمه : بطانه
لغت نامه دهخدا
بطانة. [ ب ِ ن َ ] (اِخ ) موضعی است خارج مدینه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || چاهی است پهلوی قرانین . (از معجم البلدان ).
بطانة. [ ب َ ن َ ] (ع مص )کلان شکم گردیدن .بطن بطانة. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). پر شدن شکم کسی از طعام . (از ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
۱. آستر، آستر چیزی.
۲. آستر لباس.
۳. راز، سِر درون، راز نهانی.
۴. (صفت ) رازدار.
۲. آستر لباس.
۳. راز، سِر درون، راز نهانی.
۴. (صفت ) رازدار.
فرهنگ معین
(بِ نِ ) [ ع . بطانة ] ( اِ. ) ۱ - دوستی بی آلایش . ۲ - راز نهانی . ۳ - محرم راز و اسرار. ۴ - آستر.
فرهنگ فارسی
آستر، آسترلبا ، آسترچیزی، رازنهانی
( اسم ) ۱- دوستی خالص . ۲- راز نهانی . ۳- آستر چیزی . ۴- مرکز شهر . ۵- دوست نزدیک راز دار یار ویژه : ( از بطان. ملک بود. ) ۶- نزدیک و محرم : ( مردی معتمد را از بطان. خویش نامزد کرد . ) ( تاریخ بیهقی ) .
ده از دهستان برد خون بخش خورموج شهرستان بوشهر . آب از چاه . محصول : غلات و خرما شغل زراعت .
( اسم ) ۱- دوستی خالص . ۲- راز نهانی . ۳- آستر چیزی . ۴- مرکز شهر . ۵- دوست نزدیک راز دار یار ویژه : ( از بطان. ملک بود. ) ۶- نزدیک و محرم : ( مردی معتمد را از بطان. خویش نامزد کرد . ) ( تاریخ بیهقی ) .
ده از دهستان برد خون بخش خورموج شهرستان بوشهر . آب از چاه . محصول : غلات و خرما شغل زراعت .