معنی کلمه : بضوض
لغت نامه دهخدا
بضوض . [ ب ُ ] (ع مص ) بَض ّ. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به بض در تمام معانی شود.
بضوض .[ ب َ ] (ع ص ) بئر بضوض ؛ چاه کم آب . ج ، بِضاض . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).