معانی کلمه : بریه
لغت نامه دهخدا
بریه . [ ب ُ رَی ْه ْ ] (ع اِ مصغر) مصغر ابراهیم . (منتهی الارب ).
بریه . [ ب ُ رَی ْه ْ ] (اِخ ) (نهر...) نهری است به بصره در مشرق دجله . (از منتهی الارب ) (از مراصد).
فرهنگ عمید
صحرا؛ بیابان.
خلق؛ مخلوق؛ مردم.
مربوط به بَرّ: قوای بریه.
مربوط به بَرّ: قوای بریه.
صحرا، بیابان.
خلق، مخلوق، مردم.
صحرا، بیابان.
خلق، مخلوق، مردم.
فرهنگ معین
(بَ یِ) [ ع . بریة ] ( اِ.) خلق ، مخلوق . ج . برایا.
(بَ یِّ) [ ع . بریة ] ( اِ.) صحرا، بیابان . ج . براری .
(بَ یِّ ) [ ع . بریة ] ( اِ. ) صحرا، بیابان . ج . براری .
(بَ یِ ) [ ع . بریة ] ( اِ. ) خلق ، مخلوق . ج . برایا.
(بَ یِ ) [ ع . بریة ] ( اِ. ) خلق ، مخلوق . ج . برایا.
فرهنگ فارسی
آفریدگان یا پاک از چیزی .
خلق، مخلوق، مردم، صحرا، بیابان، براری جمع
( صفت ) موئ نث بری : وجوه بریه .
مصغر ابراهیم .
( صفت ) موئ نث بری : وجوه بریه .
مصغر ابراهیم .
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
بیابان، صحرا، وادی
خلق، مخلوق، مردم، ناس
