معانی کلمه : برکه

برکة. [ ب َ ک َ ] (ع اِ) یک دوشیدن از دوشیدن بامداد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

برکة. [ب ِ ک َ ] (ع مص ) برخیزانیدن ناقه ٔ نشسته که شیرش ریزان باشد و دوشیدن آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

(berka) روستایی است از بخش دوره چگنی دهستان دوره، واقع در پنج کیلومتری جنوب شرقی سراب دوره. لازم به ذکر است بخش چگنی به شهرستان تبدیل شده است.

۱پاتیل – دیگ بزرگ دهان گشاد ۲سیاه مست

آب‌انبار، آبدان، آبگیر، استخر، برم، تالاب، غدیر

آبگیر، تالاب