معانی کلمه : بروند
لغت نامه دهخدا
بروند. [ ب َرْ وَ ] (اِ) طوق . حابول نخل . و هو الکر الذی یصعد به الی النخلة. (یادداشت دهخدا).
فرهنگ فارسی
دهی است از دهستان گوران شهرستان شاه آباد .
گویش اصفهانی
تکیه ای: bešande
طاری: bešand
طامه ای: bošan(d)
طرقی: bešand
کشه ای: bešan(d)
نطنزی: bašan(d)