معانی کلمه : بروفه

بروفه. [ ب ُ ف َ / ف ِ ] ( اِ ) دستار میان بند. ( لغت فرس اسدی ). دستار و فوطه باشد که مندیل و کمربند است. ( برهان ). در لغت فرس اسدی بیت زیر بعنوان مثال ذکر شده است :
داشت بر سر بروفه ای کودک
بر میان بست آن بروفه خویش.
ولی از این شعر مطلق دستار برمی آید نه دستار میان بند. ( یادداشت دهخدا ).

۱. دستار.
۲. میان بند.
۳. شال که به سر یا کمر می بندند.

(بُ یا بَ فِ ) ( اِ. ) دستار، کمربند، شال که بر سر یا کمر بندند.

دستار، میان بند، شال که بسریاکمرمیبندند
( اسم ) دستار میان بند کمربند شال که بسر یا کمر بندند .

اسم: بروفه (دختر، پسر) (فارسی)
معنی: دستار