معانی کلمه : برسم

تلفظ بین المللی : /berˈesam/ تلفظ :‌ [beR'esam]

لغت نامه دهخدا

برسم. [ ب َ س َ ] ( اِ ) از کلمه برسمن اوستایی و مشتق از برز بمعنی بالش و نمو. ( از یادداشت بخط مؤلف ). شاخه های بریده درخت است که هریک را در پهلوی تاک و در فارسی تای گویند و باید که از رستنی باشد نه از فلز و از درختی پاکیزه و متأخران گویند از انار باید باشد و مراد از رسم برسم گرفتن که در ایران قدیم بسیار است و دعا خواندن ، اظهارسپاس کردن است نعمتهای خداوند را از نباتات که مایه تغذیه است. شاخه ه...

فرهنگ عمید

شاخه‌های بریده‌شدۀ درخت انار، مورد، سرو، و مانندِ آن که موبدان زردشتی هنگام اجرای برخی مراسم مذهبی به‌دست می‌گیرند: ◻︎ سر و تن بشوییم و برسم به ‌دست / چنان‌ چون بُوَد مرد یزدان‌پرست (فردوسی: ۴/۳۱۱). Δ از جمله شرایط برسم به ‌دست گرفتن پاکیزگی تن و لباس است.

شاخه های بریده شدۀ درخت انار، مورد، سرو، و مانندِ آن که موبدان زردشتی هنگام اجرای برخی مراسم مذهبی به دست می گیرند: سر و تن بشوییم ...

فرهنگ معین

(بَ سَ ) [ په . ] ( اِ. ) شاخة بریده ای (انار یا گز ) که مؤبدان زرتشتی به هنگام نیایش در دست می گرفتند.

دانشنامه آزاد فارسی

بَرسَم(در پهلوی: بَرْسُمْ، در اوستا: بَرِسْمَن، به معنی بالیدن و روییدن) گیاه مقدس مذهبی. دسته ای از شاخه های باریک و بی گره درختی، مانند انار و گز و هوم، که موبدان به هنگام برگزاری آیین دینی به دست می گیرند. هر یک از شاخه های دسته برسم را به زبان پهلوی تاک و زبان فارسی تای می خوانند. تعداد شاخه ها معمولاً سه تا ۳۵ است. برسم را با برسم چین شسته شده ای ، که کاردی با دسته ای آهنین است ، همراه با مرا...

فرهنگ فارسی

( اسم ) در آیین زردشتی شاخه های برید. درختی که هر یک از آنها را در زبان پهلوی ( تاک ) و ( تای ) گویند . در اوستای موجود سخنی نیست که دال براین باشد شاخه های مزبور را از چه درختی باید تهیه کرد. فقط در یسنای ۲۵ بند ۳ اشاره شده که برسم باید از جنس یعنی رستنیها و گیاهان باشد ولی در کتب متائ خران آمده است که برسم باید از درخت انار چیده شود . رسم برسم گرفتن در ایران بسیار قدیم است و منظور از برسم بدست گ...

دانشنامه عمومی

بَرسَم یا بَرِسمَن عبارت از شاخه های بریده درختی که هر یک از آنها را در زبان پهلوی تاک و به پارسی تای گویند. از اوستا برمی آید که برسم باید از جنس رستنی ها باشد، مانند انار و گز (درخت) و هوم. شاخه ها معمولاً با کاردی به نام بَرسَمچین بریده می شود. در فرهنگ های پارسی آمده «برسم شاخه های باریک بی گره باشد به مقدار یک وجب که آن را از درخت هوم ببرند، و آن درختی است شبیه به گز (درخت) و اگر هوم نباشد، د...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

معانی کلمه : برسم

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : برسم

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

نظرات