معانی کلمه : بدهکاری

تلفظ بین المللی : /bˌedehkˈɑri/ تلفظ :‌ [b,edehk'ARi]

لغت نامه دهخدا

بدهکاری. [ ب ِ دِ ] ( حامص مرکب ) صفت بدهکار. چگونگی بدهکار. || دَین. قرض. وامداری. قرض داری. ( از یادداشتهای مؤلف ).

وام داری، قرض داری.

( ~. ) (حامص . ) عمل بدهکار، وامداری ، قرض داری . مق بستانکاری .

عمل بدهکار وامداری قرض داری مقابل بستانکاری .

liability (اسم)

مسئولیت، دین، استعداد، فرض، شمول، بدهی، بدهکاری