معانی کلمه : بدمزگی
لغت نامه دهخدا
بدمزگی.[ ب َ م َ زَ / زِ / ب َ م َزْ زَ / زِ ] ( حامص مرکب ) عدم لذت و بیمزگی. ( آنندراج ). بدطعمی و بی لذتی. ( ناظم الاطباء ). || ناگوارایی. ( فرهنگ فارسی معین ). || بمجاز، کنایه از سردمهری میان دوستان. ( آنندراج ). برودت میان دوستان. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
بدمزه بودن، بدطعمی.
فرهنگ فارسی
۱ - بد طعمی بی لذتی. ۲ - ناگوارایی .
مترادف و متضاد
بدطعمی، ناخوشی ≠ خوشمزگی
