تلفظ بین المللی : /bexorˈɑlˈɑkrˈɑd/ تلفظ : [bexoR'Al'AkR'Ad]
لغت نامه دهخدا
بخورالاکراد. [ ب َ / ب ُ رُل ْ اَ ] ( ع اِ مرکب ) گیاهی است علفی ، پایا، به ارتفاع 60 سانتیمتر تا یک متر ( در محیطهای مساعد تا 2 متر ) که در مزارع مرطوب ، چمنزارها، جنگلها و گاهی درلای تخته سنگهای سواحل دریا می روید. ساقه های آن شیاردار و برگهایش با پهنک منقسم به تقسیمات باریک و درازو نخی شکل و گلهای آن زردرنگ و مجتمع بصورت چتر مرکب است. ریشه آن تیره رنگ و گوشتدار و محتوی شیره روان است و شیره آن م...
