معانی کلمه : بتول

کسی که از دنیا بریده ،منقطع از دنیا/از ازدواج خودداری می کند/پاکدامن و پارسا

(تلفظ: batul) (عربی) کسی که از دنیا منقطع شده است و به خدا پیوسته است ، زن بریده از دنیا برای خدا ؛ (در اعلام) لقب حضرت فاطمه (ع) .

۱. باکره، بکر، عذرا، ناسفته ≠ بیوه
۲. پارسا، پاکدامن ≠ ناپارسا
۳. از دنیا بریده