بتن.[ ب ِ ت ُ ] ( فرانسوی ، اِ ) بتون. یکی از انواع مصالح بنائی مرکب از سیمان و آب و ریگ و ماسه که به نسبت های خاص درهم آمیزند و چون اندکی بگذرد چون ساروج سخت و مستحکم شود و زیرپی بناو پایه را بدان سازند و اسکلت و بدنه را با آن استحکام دهند و چون میله های فلزی و مفتول آهنین در آن گذارند سخت تر گردد و آن را بتون آرمه ( بتون مسلح ) گویند. و رجوع به بتون شود....
بتن پرمقاومتبتن سبکبتن سنگینبتن پاششی یا همان شاتکریتبتن اصلاح شده با پلیمربتن خود متراکم شوندهبتن الیافیبتن هوادار اتوکلاو شدهبتن اسفنجیبتن شفافبتن رنگیبتن غلتکیبتن انعطاف پذیربتن مگربِتُن (به فرانسوی: Béton) در مفهوم وسیع به هر ماده یا ترکیبی که از یک ماده چسبنده با خاصیت سیمانی شدن تشکیل شده باشد گفته می شود. بتن ممکن است از انواع مختلف سیمان و نیز پوزولان ها، سرباره کوره ها، مواد مضاف، گوگرد، ...
