تلفظ بین المللی : /bebˈɑd ɡerˈeftan/ تلفظ : [beb'Ad geR'eftan]
لغت نامه دهخدا
بباد گرفتن. [ ب ِ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) همتراز و همسنگ باد محسوب کردن. برابر و همتراز باد بحساب آوردن. || کنایه از ناچیز شمردن. بهیچ شمردن. قابل اعتنا ندانستن : او گوید و خلق یاد گیرندما را و ترا بباد گیرند.نظامی.- بباد نفس گرفتن ؛ صدمه دشنام رسانیدن. ( آنندراج ) : گرفته است بباد نفس خلایق رافقیه شهر چو قصاب تا برآرد پوست.شفیع اثر.بباد نفس گرفتن قصاب ، دمیدن اوست در گوسفند مذبوح تا پوست وی برآم...
