تلفظ بین المللی : /bˈɑd dˈar sˈar bˈuːdan/ تلفظ : [b'Ad d'aR s'aR b'u:dan]
لغت نامه دهخدا
باد در سر بودن. [ دَرْ س َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه ازمغرور و متکبر بودن. ( آنندراج ). رجوع به باد در زیردامن داشتن و باد در کلاه بودن و باد در کلاه داشتن وباد در کلاه افکندن و باد در سر کردن و باد در سر داشتن و باد در سر افکندن و باد در سر شدن و باد سنجیدن و باد شود. || خیال فاسد و اندیشه تباه کردن. ( آنندراج ). رجوع به باد سنجیدن و باد در سر افکندن و باد در سر داشتن و باد در سر کردن و باد در کلاه ...
