بادپای . (ص مرکب ، اِ مرکب ) سریع در رفتار (اسب یا مرکوبی دیگر). سخت تندرو. سخت تیز در رفتن . بادپیکر. بادپیما. رجوع به بادپیکر و بادپیما شود : اگر خواهی این بادپای دوان دو دستت ببندم به بند گران . فردوسی .هیونان کفک افکن و بادپای برفتند چون رعد غران ز جای . فردوسی .همه لشکر ما بکردار شیردوان و دمان بادپایان بزیر. فردوسی .برانگیخت که پیکر بادپای بگرز گران اندرآمد ز جای . اسدی (گرشاسب نامه ).روز گذ...
