تلفظ بین المللی : /bˈɑdzadˌeː/ تلفظ : [b'Adzad,e:]
لغت نامه دهخدا
بادزده. [ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آفت زده. آسیب رسیده. تباه شده در اثر وزیدن باد گرم در تنه و بته خود چون خیار و کدو: خیار و بادنجان بادزده و امثال آن. رجوع به بادزدگی و باد زدن شود.
