تلفظ بین المللی : /bˈɑb ˈalef/ تلفظ : [b'Ab 'alef]
لغت نامه دهخدا
باب ا. [ بُل ْ لاه ] (اِخ ) یکی از چهار دروازه ٔ حلب : حلب را شهری نیکو دیدم باره ٔ عظیم دارد...قلعه ٔ عظیم همه پرسنگ نهاده بقیاس چند بلخ باشد همه آبادان و بناها بر سر هم نهاده و آن شهر باجگاه است میان بلاد شام و روم و دیار بکر و عراق ... چهار دروازه دارد:باب الیهود، باب اﷲ، باب الجنان ، باب الانطاکیه ... (سفرنامه ٔ ناصرخسرو چ دبیرسیاقی ص 12، چ برلین ص 84)....
