معانی کلمه : ب

(حر.) دومین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابرِ عدد 2 می باشد.

(بِ) (پیش .) 1 - بر سر اسم درآید (به جای تنوین منسوب عربی ) و از آن قید سازد: بیقین = یقیناً. 2 - بر سر اسم و حاصل مصدر درآید و قید سازد: بزودی . 3 - گاه بر سر اسم درآید و آن را صفت سازد: بهوش .

ب‌-، نشان قید

ب‌-، نشان امر یا دستور

ب-، نشان دارا بودن یا داشتن

سومین حرف (وات) الفبای فارسی

برو!

بیا!

بزودی

بستان!

بهوش

بخواست خدا