[ویکی اهل البیت] آیه 101 سوره کهف. الَّذِینَ کَانَتْ أَعْیُنُهُمْ فِی غِطَاءٍ عَنْ ذِکْرِی وَکَانُوا لَا یَسْتَطِیعُونَ سَمْعًاآن کافرانی که بر چشم (قلب) شان پرده (غفلت) بود و از یاد من غافل بودند و (از فرط هوای نفس) هیچ توانایی بر شنیدن (آیات و کلمه الهی) نداشتند.همان کسانی که دیده شان از یاد من در پرده بود، و نمی توانستند بشنوند.همان کسانی که چشمان شان از یاد من در پرده بود، و توانایی شنیدن ند...
