ایاه. [ ای یا هَُ ] ( ع ضمیر ) اسم مبهم یا ضمیر منصوب جهت مذکر به معنی او. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
اسم مبهم یا ضمیر منصوب جهت مذکر بمعنی او .
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی إِیَّاهُ: فقط اومعنی یَکْشِفُ: برطرف می کند - کنار می زند ( عبارت " بَلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَیْهِ إِنْ شَاءَ " یعنی : بلکه فقط خدا را میخوانید، و او هم اگر بخواهد آسیبی که به سبب آن او را خواندهاید برطرف
میکند)تکرار در قرآن: ۸(بار)ضمیر منفصل منصوب است، ضمائر نصب برای روشن شدن مرجع ضمیر به آن داخل میشود مثل [نَرْزُقُهُمْ وَ اِیّاکُمْ» و مثل«وَقَضی رَب...
