معانی کلمه : ایام

ایام . [ اُ ] (ع اِ) بیماریی مر شتران را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || دود. (منتهی الارب ). رجوع به ماده ٔ قبل شود.

= یوم
⟨ ایام تشریق: ‹ایام‌التشریق› (فقه) روزهای یازدهم و دوازدهم و سیزدهم ذی‌الحجه (سه روز بعد از عید قربان) که در قدیم عرب‌ها گوشت‌های قربانی را در مکه در آفتاب خشک می‌کردند.
⟨ ایام باحور: [قدیمی] هفت روز از تابستان از نوزدهم تا بیست‌وششم تیرماه که هوا به‌غایت گرم می‌شود.
⟨ ایام متبرکه:
۱. روزهای عبادت.
۲. عیدهای مذهبی.

روزها ≠ لیالی

ادوار، دوران، دهر، روزگار، زمانه، عهد

۱. روزها
۲. ادوار، دوران، دهر، روزگار، زمانه، عهد ≠ لیالی

روزها