تلفظ بین المللی : /ˈaːɡbarˌat/ تلفظ : ['a:gbaR,at]
لغت نامه دهخدا
اگبرت. [ اِ ب ِ ] ( اِخ ) اگبرت لو گراند . نام یکی از پادشاهان انگلستان و از نسل یکی از پادشاهان «هیپتارهیا» یعنی دول سبعه متفقه بود و تاج و تخت موروثش را بریتریق ضبط نموده بود. اگبرت برای گرفتن تاج و تخت به شارلمان پناهنده گشت و در تاریخ 799 م. با مرگ بریتریق به انگلستان برگشت و به سلطنت رسید و دول سبعه را به اطاعت خویش درآورد. مرگ وی به سال 836 م. بود. ( از قاموس الاعلام ترکی ). وی در حدود سال 8...
دانشنامه آزاد فارسی
اِگْبِرت (۸۳۹م)(Egbert) شاه ساکسون های غربی از ۸۰۲م. پسر الموند، حاکم کنت. کسی بود که در ۸۲۹م نخستین بار انگلستان را زیر فرمان یک پادشاه درآورد.
