معانی کلمه : اکیل

تلفظ بین المللی : /ˈaːkil/ تلفظ :‌ ['a:kil]

لغت نامه دهخدا

اکیل. [ اَ ] ( ع ص ) اکول. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). بسیارخوار. ( دهار ). || خورنده. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). || همکاسه. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ) ( دهار ) ( از اقرب الموارد ). همراه خورنده. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). همخور. همکاسه.( نصاب الصبیان ). || بزی که جهت شکار گرگ ونحو آن استاده کنند. || چارپایی که آنرا سبع خورده باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاط...

فرهنگ معین

( اَ ) [ ع . ] (ص . ) همکاسه ، همخور.

فرهنگ فارسی

اکول، پرخور
( صفت ) همکاسه همخور.

گویش مازنی

قله ای به ارتفاع ۳۰۰۰ متر در کلاردشت چالوس

/akil/ قله ای به ارتفاع ۳۰۰۰ متر در کلاردشت چالوس

کلمات مرتبط

اکیل جزیره