اِپوداِپود (epode) بخشی از هم سرایی در نمایش نامة یونانی و نوعی فرم غنایی در شعر. در نمایش نامة یونانی، گروه همسرایان در حال حرکت به سمت راست بندهایی موسوم به گویه و سپس ضمن حرکت به سمت چپ بندهایی موسوم به واگویه را می خواندند و هنگامی که در یک جا می ایستادند نوبت به اپود می رسید. اپود غنایی را شاعر یونانی، آرخیلوخوس، ابداع کرد و استیسیخوروس آن را به کار گرفت. اپود ابیاتی داشت که مصرع اول آن بلند ...
