معانی کلمه : اهلی
لغت نامه دهخدا
اهلی . [ اَ ] (ص نسبی ) نسبت است به اهل . رام شده . رام . مأنوس . مستأنس . آموخته . مقابل وحشی . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). هر دابه که بخانه و آدمیان الفت گیرد. مقابل وحشی . (از ناظم الاطباء). || هر درختی که در بستانها و خانه ها نشانند. (از ناظم الاطباء). مقابل بری .
فرهنگ عمید
ویژگی هر حیوانی که به انسان و خانه ها الفت گرفته باشد، اعم از چهارپایان و پرندگان، رام شده.
فرهنگ معین
( اَ ) [ ع - فا. ] (ص نسب . ) رام و مطیع .
فرهنگ فارسی
گویش اصفهانی
تکیه ای: akmtor_omnii / dassi
طاری: akmtor_omnii / dasti
طامه ای: a:li
طرقی: akmtor_omnii
کشه ای: akmtor_omnii
نطنزی: akmtor_omnii
مترادف و متضاد
محلی، ولایتی
آمخته، دستآموز، رام ≠ وحشی
۱. آمخته، دستآموز، رام
۲. محلی، ولایتی ≠ وحشی
دانشنامه اسلامی
فرهنگ فارسی ساره
آرام، رام
واژه نامه بختیاریکا
به ره؛ دستی
