معانی کلمه : اهتوخشی

بنابر شاهنامه، یکی از طبقات چهارگانۀ مردم در زمان جمشید که پیشه ور و صنعتگر بودند: چهارم که خوانند اهتوخشی / هم از دست ورزان با سرکشی (فردوسی:۱/۴۳ ).

(اُ خُ ) [ په . ] (اِ. ) [ خوب ورزنده ، نیکو کوشنده ] طبقة صنعتگر.