معانی کلمه : انکر
لغت نامه دهخدا
انکر. [ اَ ک َ ] ( ع ن تف ) منکرتر و ناشناخت تر. ( ناظم الاطباء ). زشت تر. ( مهذب الاسماء ) : ان انکر الاصوات لصوت الحمیر. ( قرآن 18/31 )؛ که زشت تر آوازها آواز خران است. ( کشف الاسرار ج 7 ص 483 ).
فرهنگ معین
(اَ کَ ) [ ع . ] (ص تف . ) ۱ - زشت تر، ناپسندتر، ناخوشتر. ۲ - ناشناس تر. ، ~الاصوات (عا. ) گوشخراش ، بدآواز، دارای صدای بد.
فرهنگ فارسی
ناشناستر، ناپسندتر، زشت تر، ناخوشتر ، انکرالاصوات: زشت ترین آوازها
( صفت ) ۱ - زشت تر ناپسندتر ناخوشتر. ۲ - ناشناس تر.
( صفت ) ۱ - زشت تر ناپسندتر ناخوشتر. ۲ - ناشناس تر.
