تلفظ بین المللی : /ˌandarznˈɑmeː/ تلفظ : [,andaRzn'Ame:]
لغت نامه دهخدا
اندرزنامه. [اَ دَ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) وصیت نامه. پندنامه. ( یادداشت مؤلف ) : من ایدون شنیدم که جای مهی همی مردم ناسزا را دهی چنان دان که نوشیروان قباد به اندرزنامه چنین کرد یاد که هر کو سلیحش بدشمن دهد همی خویشتن را بکشتن دهد.
فردوسی.
دانشنامه آزاد فارسی
اَندَرزنامه(یا: پندنامه) عنوان عمومی کتب و رساله هایی به زبان پهلوی، با موضوع های پند و اندرز، دستورهای اخلاقی و دینی یا آیین کشورداری که غالباً از زبان یکی از بزرگان دین زردتشت یا پادشاهان باستانی یا داستانی برای پیروان یا فرزندان خود یا بزرگان کشور یا عامۀ مردم گفته می شود و متعلق به دوره های پیش از اسلام، به ویژه ساسانیان، است. از مطالب پاره ای از این متون بر می آید که بر اوستا استوارند. متن په...
