اند. [ اَ ] (اِ) گلابه و کاه گل که بر بام و دیوار مالند. || غیبت و بدگویی . || رؤیای صادق . || کسی که بر بام و دیوار کاه گل میمالد. (ناظم الاطباء). و رجوع به اندا شود.
۱. عدد مجهول از سه تا نه: ◻︎ عدد سالهای مدت تو / همچو تاریخ پانصدوچهل و اند (انوری: ۶۱۵).
۲. کم؛ معدود؛ چند.
۳. سخن مبهم.
(اَ) [ په . ] (اِ.) 1 - عددی مبهم از سه تا نه . 2 - چند.