تلفظ بین المللی : /ˈaːnˈɑ ˈaːlhaq1/ تلفظ : ['a:n'A 'a:lhaq1]
دانشنامه آزاد فارسی
انَا الحَق(در لغت به معنی «من حقّم») در اصطلاح عرفان، فناشدن وجود مجازی بنده و تجلّی حضرت حق در وی. از آن جا که حسین بن منصور حلاج مکرر و به صراحت اناالحق می گفت، نوعی پیوستگی میان او و این اصطلاح به وجود آمد. چون کیفیت این تجلی برای همگان ناشناخته است، هریک از عرفا و متصوفه از دیدگاه خود به این واژه نگریسته اند. مولوی در فیه مافیه آورده است: «اناالحق، یعنی من فنا گشتم، حق ماند و بس و این غایت توا...
دانشنامه عمومی
انا الحق به فارسی: من حقیقت ام، معروفترینِ شطحیات صوفیه است. به طور سنتی گفته می شود این واژگان که توسط حسین بن منصور حلاج (معدوم در بغداد، ۳۰۹ هجری/۹۲۲ میلادی) شطح شده، وقتی او، پس از بازگشت از حج در سال ۲۸۲ هجری، بر در خانهٔ استادش جنید می کوفت، و او پرسید «چه کسی آنجاست؟» بیان شده و او گفته انا الحق. جنید زان پس او را لعن کرد. به هر روی، لویی ماسینیون نشان داده است که این واژگان فریادی ناگهانی ...
