تلفظ بین المللی : /ˈaːnˈɑniːjˌat/ تلفظ : ['a:n'Ani:j,at]
لغت نامه دهخدا
انانیت. [ اَ نی ی َ ] ( ع مص جعلی ) نسبت دادن هر چیزی را بشخص خود و همه [ چیز ] را از خود دانستن. ( ناظم الاطباء ). منی. ( فرهنگ فارسی معین ). منیت. ( یادداشت مؤلف ). منی و خویشتن بینی و نیز هرچه بنده را باشد بخود مضاف گردانیدن چنانکه گویند نفس من و روح من و دل من. ( آنندراج ). منی و خودبینی و نیز هرچه آنرا بنده بخود مضاف گرداند چنانکه گوید نفس من و روح من و ذات من. و انانیت حق وجودیه است و انانی...
