معانی کلمه : اموز
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
( آموز ) ۱. = آموختن
۲. آموزنده، یادگیرنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): بدآموز، خودآموز، دانش آموز، کارآموز، هنرآموز.
۳. آموخته (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): دست آموز.
۴. یاددهنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): ادب آموز.
۵. (اسم مصدر ) [قدیمی] آموختن، یاد گرفتن.
۲. آموزنده، یادگیرنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): بدآموز، خودآموز، دانش آموز، کارآموز، هنرآموز.
۳. آموخته (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): دست آموز.
۴. یاددهنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): ادب آموز.
۵. (اسم مصدر ) [قدیمی] آموختن، یاد گرفتن.