معنی کلمه : امشاطی
لغت نامه دهخدا
امشاطی . [ اَ ] (ع ص نسبی ) منسوب به اَمشاط (شانه ها) و فروش آن . (از انساب سمعانی ).
امشاطی . [ اَ ] (اِخ ) ابویحیی زکریابن زیاد، از مردم بصره و از روات بود. (از انساب سمعانی ).

امشاطی . [ اَ ] (ع ص نسبی ) منسوب به اَمشاط (شانه ها) و فروش آن . (از انساب سمعانی ).
امشاطی . [ اَ ] (اِخ ) ابویحیی زکریابن زیاد، از مردم بصره و از روات بود. (از انساب سمعانی ).