تلفظ بین المللی : /ˈemɑm zamˈɑn/ تلفظ : ['emAm zam'An]
لغت نامه دهخدا
امام زمان. [ اِ م ِ زَ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) امام عصر. امامی که در روزگار خود مأمور هدایت مردم است : بر جان من چو نور امام زمان بتافت لیل السرار بودم و شمس الضحی شدم.ناصرخسرو.زینهارم نهاد امام زمان نزد ایشان که اهل زنهارند.ناصرخسرو.گنجور علم امام زمانست ز اهل بیت کاین شهر منزلت سوی او از نیا شده ست.ناصرخسرو.|| ( اِخ ) امام دوازدهم شیعه امامیه اثناعشری ، مهدی بن حسن العسکری. رجوع به ترکیبات ...
شیعه معتقد است باید در هر عصری امام وجود داشته باشد تا حجت خداوند در هر زمان در روی زمین و بین مردم باشد. در عصر حاضر شیعیان به افرادی به عنوان امام زمان خود ایمان دارند:حجت بن حسن، امام زمان در نزد شیعیان دوازده امامیکریم آقاخان، امام زمان در نزد شیعیان اسماعیلیwiki: امام زمان امام زمان (ابهام زدایی). شیعه معتقد است باید در هر عصری امام وجود داشته باشد تا حجت خداوند در هر زمان در روی زمین و بین ...
