( الفتی عظیم آباد••• ) الفتی عظیم آبادی. [ اُ ف َ ی ِ ع َ ] ( اِخ ) راجه پیاری لال قوم کایتهه. شاعر قرن سیزدهم. وی از عظیم آباد ومنشی پادشاه اکبرشاه ثانی بود. او راست : مثنوی نیرنگ تقدیر، و دیوان اشعار مرتب دارد. این غزل ازوست :چون غنچه جز سکوت نباشد بیان ماپیچیده شد زبان سخن در دهان ماهرگز بشکوه وا نکنم لب ز اهل بزم چون شمع زیر تیغ بود گر زبان مااندیشه مآل نیاید ز ما درست در دست دیگریست چو سود و ...
