الف . [ اُ ل ُ ] (ع اِ) ج ِاَلوف بمعنی بسیار انس گیرنده . (از اقرب الموارد).
الف . [ اَ ل َ ] (ع اِ) مخفف آلاف که جمع اَلف است یعنی هزاران . (از ذیل اقرب الموارد).
الفت#NAME?
نخستین حرف الفبای فارسی؛ الف. Δ در حساب ابجد: «۱».
۱. هزار؛ ۱۰۰۰.
۲. (اسم) در دورۀ نادرشاه، پنجهزار تومان.
(اِ یا اَ) [ ع . ] (مص ل .) خو گرفتن ، انس گرفتن .
( اَ ) [ ع . ] (اِ.) 1 - هِزار. ج . آلاف ، الوف . 2 - هزاره .
(گنابادی) اَلِفْ؛ تکه، قاچ، قطعۀ جداشده از میوه هایی چون خربزه و هندوانه.
انس
هزاره، هزار
الفتگرفتن، خوگرفتن، دوستشدن
۱. هزاره، هزار
۲. انس
۳. الفتگرفتن، خوگرفتن، دوستشدن