تلفظ بین المللی : /ˈaːlq1 bejtˈaktʃi/ تلفظ : ['a:lq1 bejt'aktSi]
لغت نامه دهخدا
الغبیتکچی. [ اُ ل ُ ت ِ ] ( مغولی ، اِ مرکب ) رئیس دارالانشاء. رئیس دبیران. منشی باشی. ترکیبی از الغ بمعنی بزرگ و بیتک بمعنی کاغذ و نامه و چی علامت مبالغه ترکی. امروزه در آذربایجان پِتِک بمعنی کاغذپاره نوشته شده گویند : و خواجه فخرالدین بهشتی را که الغ بیتکچی بود.. ( جهانگشای جوینی ). و منصب الغ بیتکچی بملک شرف الدین سمنانی.... تفویض یافت.( تاریخ غازانی چ انگلستان ص 96 ). مولانا رکن الدین صائن قاض...
