معانی کلمه : الدنگ
لغت نامه دهخدا
الدنگ. [ اَ دَ ] ( ص ) بلندبالا و نادان. احمق با قدی دراز. شخص دراز و سبک عقل. کلمه ایست تحقیر را بیشتر برای مرد بلندقد. || لوده و بی غیرت و بی کار و بار: با الدنگها راه مرو بیعار میشوی.
فرهنگ عمید
۱. بی عار.
۲. لوده.
۳. بیکاره.
۴. مفت خور.
۵. ولگرد و بی سروپا.
۲. لوده.
۳. بیکاره.
۴. مفت خور.
۵. ولگرد و بی سروپا.
فرهنگ معین
(اَ دَ ) (عا. ) (ص . ) ۱ - بی عار، ولگرد، بی غیرت . ۲ - بی کاره ، مفت خوار.
فرهنگ فارسی
بیعار، لوده، بیکاره، مفتخور، ولگردوبی سروپا
۱ - بیعار لوده بیغیرت . ۲ - بیکاره مفتخوار .
۱ - بیعار لوده بیغیرت . ۲ - بیکاره مفتخوار .
دانشنامه عمومی
ادم پوچ-بی خاصیت
