معانی کلمه : اقطع
لغت نامه دهخدا
اقطع. [ اَ طُ ] (ع اِ) ج ِ قِطع. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به قطع شود. || ج ِ قطیع. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به قطیع شود.
فرهنگ معین
(اَ طَ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - دست بریده ، بی - دست . ۲ - دزد، راهزن . ج . اقاطع .
فرهنگ فارسی
مرد دست بریده ، دزد و راهزن
( صفت ) ۱ - دست بریده بی دست . ۲ - دزد راهزن . جمع : اقاطع .
جمع قطع
( صفت ) ۱ - دست بریده بی دست . ۲ - دزد راهزن . جمع : اقاطع .
جمع قطع
