تلفظ بین المللی : /ˌeq1ɑmatɡˈɑh/ تلفظ : [,eq1Amatg'Ah]
دانشنامه آزاد فارسی
اِقامَتگاهمحلی که شخصی حقیقی یا حقوقی (← شخص_حقیقی_و_حقوقی) در آن جا ساکن و یا مرکز مهم امور او در آن جا واقع است. ملاک در اقامتگاه، محلی است که مرکز مهم ادارۀ امور شخص باشد که معمولاً محل سکونت او نیز هست و اگر این دو محل متفاوت باشد، مرکز ادارۀ امور، اقامتگاه اوست (مادۀ ۱۰۰۲ قانون مدنی). مرکز ادارۀ امور، جایی است که شخص شغل و کسب و کار یا علایق ملکی دارد. اقامتگاه اشخاص حقوقی مانند شرکت ها یا مؤ...
فرهنگ فارسی
مکانی برای اقامت با امکانات متعارف اقامتی
دانشنامه عمومی
اقامتگاه رابطه ای مادی و حقوقی که شخص را، بدون توجه به تابعیت، به قسمتی از خاک یک کشور پیوند می دهد. به عبارت دیگر، اقامتگاه جایگاه حقوقی شخص را در یک کشور مشخص می نماید. اقامتگاه از جمله مفاهیم حقوقی مشترک در حقوق داخلی و حقوق بین المللی است. در حقوق داخلی اقامتگاه جزو موضوعات حقوق خصوصی است و به وضعیت شخص برمی گردد. وفق مادهٔ ۱۰۰۲ قانون مدنی ایران « اقامتگاه هر شخصی عبارت از محلی که شخص در آنجا ...
مترادف و متضاد
اتراقگاه، توقفگاه
منزلگاه، مسکن، موطن
۱. اتراقگاه، توقفگاه ۲. منزلگاه، مسکن، موطن
residence (اسم)سکنی، مقر، عمارت، مقام، محل اقامت، اقامت گاه، سکونتdomicile (اسم)مسکن، مقر، خانه، مقام، محل اقامت، اقامت گاهhome (اسم)موطن، خانه، شهر، اقامت گاه، میهن، وطنquarter (اسم)بخش، ربع، محله، اقامت گاه، یک چهارم، چارک، برزن، مدت سه ماه، زنهار، چهارک، یک چارکresidency (اسم)محل اقامت، اقا...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِقامَتْگاه ، اصطلاح حقوقی به معنی محل سکنای شخص و مرکز مهم امور او می باشد. اقامتگاه همچون «اسم » از مشخصات هر شخص حقیقی یا حقوقی است . اقامتگاه در حقوق داخلی و حقوق بین الملل خصوصی دارای اهمیت و آثار گوناگونی است . اقامتگاه در فقه اسلامی عنوان خاصی ندارد و مواد ۱۰۰۲ تا ۱۰۱۰ قانون مدنی ایران با استفاده از حقوق جدید اروپا ، به ویژه از قانون مدنی فرانسه اقتباس شده است .اقامتگاه در لغت به...
فرهنگستان زبان و ادب
{accommodation} [عمومی] مکانی برای اقامت با امکانات متعارف اقامتی
