معانی کلمه : افلاکی

تلفظ بین المللی : /ˈaːflˈɑki/ تلفظ :‌ ['a:fl'Aki]

لغت نامه دهخدا

افلاکی . [ اَ ] (ص نسبی ) منجم . (یادداشت بخط مؤلف ). || آسمانی . آنکه یا آنچه در افلاک باشد :
تویی چشم روشن کن خاکیان
نوازنده ٔ جان افلاکیان .

نظامی .

افلاکی . [ اَ ] (اِخ ) شمس الدین احمد. از شاگردان شیخ جلال الدین عارف نواده و جانشین مولوی رومی است . او بفرمان استاد خود کتابی بنام مناقب العارفین...

فرهنگ عمید

۱. [مقابلِ خاکی] غیرزمینی، غیرمادی.
۲. (اسم ) [قدیمی، مجاز] فرشته.

فرهنگ معین

( اَ ) [ ع - فا. ] (ص نسب . ) ۱ - ستارگان . ۲ - فرشتگان .

فرهنگ فارسی

( صفت ) منسوب به افلاک جمع : افلاکیان. ۱ - ستارگان . ۲ - فرشتگان . ۳ - ستاره پرستان.
شمس الدین احمد از شاگردان شیخ جلال الدین عارف نواده و جانشین مولوی رومی است .

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] اَفْلاکی، شمس الدین احمد عارفی (۷۶۱ق /۱۳۶۰م )، از شاگردان و مریدان شیخ جلال الدین عارف نواده جلال الدین محمد مولوی و مؤلف کتاب مناقب العارفین می باشد.این کتاب با اینکه از جهت اشتمال بر احوال مشایخ سلسله مولویه و خاندان جلال الدین مولوی دارای اهمیت و فواید بسیار است، اما از زندگانی مؤلف اطلاعات چندانی به دست نمی دهد.پدر عارفیاینکه ثاقب دده نام پدر او را اخی ناطور نوشته است، درست نمی نمای...