تلفظ بین المللی : /ˈaːfrinˌeɡɑn/ تلفظ : ['a:fRin,egAn]
لغت نامه دهخدا
( آفرینگان ) آفرینگان. [ ف َ ] ( اِ ) رجوع به آفرنگان شود.
فرهنگ عمید
( آفرینگان ) در آیین زردشتی، نمازی که در بعضی اوقات، به ویژه در جشن ها می خوانند.
فرهنگ معین
( آفرینگان ) (فَ ) [ په . ] (اِمر. ) برخی از نمازهای زردشتیان که در جشن ها و مواقع مختلف به جای آورده می شود.
دانشنامه آزاد فارسی
آفرینگان. آفرینْگاناز نمازهای زردشتی. به معنی درود، ستایش، و آفرین است. در دین زردشت، آفرینگان نمازهایی است که در جشن ها و یا برای بزرگداشت شخصی زنده و یا یادبودِ روان درگذشتگان خوانده می شود. مهم ترین آفرینگان ها عبارت اند از آفرینگان دَهمان، آفرینگانِ گاهان، آفرینگان گَهَنبار، آفرینگان رَپیثوین. برای انجام این نمازها پرستشگاه و یا مکان مخصوصی لازم نیست؛ همچنین هر موبد و یا هیربدی مجاز به اجرای...
فرهنگ فارسی
( آفرینگان ) نام یک رشته از نماز های زرتشتیان که در طی سال در جشنها و مواقع مختلف گزارده می شود . مهمترین آن که در متن اوستای گلدنر ضبط شده چهار است : آفرینگان دهمان ( مقدسان ) آفریدگان گاتها آفرینگان گهنبار آفرینگان رپیتوین . توضیح فرهنگ نویسان آنرا یکی از بیست و یک نسک اوستا دانسته اند و صحیح نیست .( اسم ) یک عده از نمازهای زردشتیان که در طی سال در جشنها و مواقع مختلف بجای آورده میشود . چهار عدد...
دانشنامه عمومی
آفرینگان. آفرینگان ها یا آفرنگان ها یک رشته از نمازهای زرتشتیان است که در سال در جشن ها و هنگام های گوناگون به جای آورده می شود. چهار آفرینگان مهم در متن اوستای گلدنر بدین گونه آمده است: آفرینگان دهمان، آفرینگان گاتا، آفرینگان گاهنبار، آفرینگان رپیتون. آفرینگان ها از همان واژه آفرین و به مانای دعای نیک و ستایش است در برابر نفرین که دعای بد است. در این نمازها به روان مردگان آفرین و درود فرستاده م...
