معانی کلمه : اعین
لغت نامه دهخدا
اعین . [ اَ ی َ ] (اِخ ) عبداﷲبن اعین . محدث است . (منتهی الارب ).
اعین . [ اَ ی ُ ] (ع اِ) ج ِ عَین ، بمعنی چشم . اَعیان . عُیون . (منتهی الارب ). ج ِ عین . (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ). و رجوع به اعیان شود.
فرهنگ معین
(اَ یَ ) [ ع . ] (ص . )آن که سیاهی چشمش درشت باشد، فراخ چشم .
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع عین چشمها دیدگان .
عبد الله بن اعین محدث است
عبد الله بن اعین محدث است