تلفظ بین المللی : /ˈaʔjɑn sɑbˈeteː/ تلفظ : ['a?jAn sAb'ete:]
لغت نامه دهخدا
اعیان ثابته. [ اَ ن ِ ب ِ ت ِ / ت َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) صور اسماء الهی و صور علمیه. ( ناظم الاطباء ). صور اسمای الهی. ( از کشف بنقل غیاث اللغات و آنندراج ).صور علمیه. ( از مدارالافاضل بنقل غیاث اللغات و آنندراج ). حقایق ممکنات در علم حق تعالی باشد و آنها حقایق اسماء الهی در حضرت علمیه اند که تأخیری از حق تعالی جز از جهت ذات ندارند و از لحاظ زمان ازلی و ابدی هستند و مقصود تأخیر اضافی است ی...
دانشنامه آزاد فارسی
اَعیان ثابتهعنوانی که ابن عربی (۵۶۰ـ۶۳۸ق) آن را برای وجود معقول و علمی موجودات به کار برد و پس از وی یکی از اصطلاحات رایج در عرفان نظری شد. وی معتقد بود این موجودات که در جهان می بینیم، پیش از آن که در این عالم پیدا شوند، در عالَم علم حق پیدا شده اند، یا به عبارت بهتر، در عالم علم حق پیدا بوده اند. وجود آن ها در آن عالم وجودی معقول و علمی بود و چون به این جهان در می آیند، وجودی خارجی و عینی پیدا م...
دانشنامه عمومی
از جملهٔ متفکران و اندیشمندان صاحب نام اسلامی، اصطلاح اعیان ثابته را نخستین بار ابن عربی وضع نموده است. اعیان ثابته، اصطلاحی است که به اغلبِ احتمال، آفریده قلم ابن عربی است و به عبارت دیگر او واضعِ این تعبیر است. هر چند که به لحاظ معنا سوابقی در تفکرات پیش از او و به ویژه در اندیشه معتزله، موجود است. تعابیری کلامی و معتزلی، مانند: شییء ثابت، معدوم ثابت، ثابت ازلی و معدوم ازلی می تواند پیشینه اندیش...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اعیان ثابته یکی از آموزه های بنیادین در عرفان اسلامی و به تعبیر دیگر یکی از دستاوردهای اندیشه عرفانی در سیر تاریخی آن می باشد. اهمیت آن را می توان در همپوشی و ارتباط تنگاتنگ مباحث آن با بحث های الاهیاتی مهمی مثل علم حق تعالی و اختیار انسان دانست.این نوشتار بر آن است با بررسی این آموزه در متون اولیه و درجه اول عرفانی به تبیین و توصیف آن بپردازد. پیشینه اعیان ثابته خصوصاً قبل از ابن عربی،...
