معانی کلمه : اعلمی
لغت نامه دهخدا
اعلمی . [ اَ ل َ ] (ص نسبی ) منسوب به اعلم که ناحیه ای بوده بین همدان و زنجان . (از معجم البلدان ).
اعلمی . [ اَ ل َ ] (اِخ ) وزیر سلطان محمدبن ملکشاه ومعروف به اعلمی درگزینی بوده . (از معجم البلدان ).
فرهنگ فارسی
وزیر سلطان محمد بن ملکشاه و معروف به اعلمی در کزینی بوده .
