اصیلة. [ اَ ل َ ] (ع اِ) هلاک و موت . (منتهی الارب )(آنندراج ). هلاک و مرگ ، چون اصیل . اوس بن حجر گوید:خافوا الاصیلة و اعتلت ملوکهم و حملوا من اذی عزم باثقال . (از تاج العروس ).|| اصل . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || جمیع. همه : جاؤا باصیلتهم ؛ ای باجمعهم . و این گفته ٔ ابن سکیت است که زمخشری نقل کرده است . (از تاج العروس ). اصیلةالرجل ؛ جمیع مال با نخلستان او. (منتهی الارب ). اخذه باصیلته ،بنا ب...
فرهنگ فارسی
بصورت های گوناگون در متنهای تازی بدینسان : اصیل اصیلا اصیئه و ارضیلا آمده است .
دانشنامه عمومی
اصیله (به فرانسوی: Asilah) یک شهرک در مراکش است که در طنجه تطوان واقع شده است.
