تلفظ بین المللی : /ˈaːsibˌije/ تلفظ : ['a:sib,ije]
لغت نامه دهخدا
اصیبیة. [ اُ ص َ ی َ ] (ع اِ مصغر) اطفال کوچک . (ناظم الاطباء). ودر اقرب الموارد آمده است : در شعر اُصَیبیة آمده است که تصغیر اَصبیة است . رجوع به صبیة و اصبیة شود.
( اصیبیة ) اصیبیة. [ اُ ص َ ی َ ] ( ع اِ مصغر ) اطفال کوچک. ( ناظم الاطباء ). ودر اقرب الموارد آمده است : در شعر اُصَیبیة آمده است که تصغیر اَصبیة است. رجوع به صبیة و اصبیة شود....
