تلفظ بین المللی : /ˈaːsl berˈɑʔat/ تلفظ : ['a:sl beR'A?at]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] برائت به معنی پاکی جستن، رهایی پیدا کردن و آزاد بودن، تبری و بیزاری جستن است. بَرائَت ، یکی از اصول مهم در مذاهب گوناگون فقهی ، و یکی از ۴ اصل عملی در اصول متأخر امامیه که عبارت است از نفی تکلیف از مکلف در موارد شک در تکلیف .از عنوان برائت در اصول فقه، مبحث اصول عملی و در ابواب مختلف فقهی نظیر حج، تجارت، ضمان، کفّارات، یمین و ارث سخن رفته است که به مهم ترین موارد بکارگیری آن اشاره میشود...
