معانی کلمه : اشفتن

تلفظ بین المللی : /ˈaːʃfatˌan/ تلفظ :‌ ['a:Sfat,an]

لغت نامه دهخدا

( آشفتن ) آشفتن. [ ش ُ ت َ ] ( مص ) خشم گرفتن. غضب کردن. خشمگین شدن. تیز شدن. از جا دررفتن. تافته شدن : ز خاقان مقاتوره آمد بخشم یکایک برآشفت و بگشاد چشم.فردوسی.بروز چهارم برآشفت شاه بر آن موبدان نماینده راه که گر زنده تان دار باید بسود...فردوسی.همه یاد کرد آن کجا رفته بودکه شاه اردوان از چه آشفته بود.فردوسی.چو آن نامه برخواند پیروزشاه برآشفت از آن نامور پیشگاه فرستاده را گفت برخیز و روبه نزدیک آن...

فرهنگ عمید

( آشفتن ) ۱. آشفته شدن.
۲. پریشان شدن، شوریده شدن، اضطراب.
۳. از حالت طبیعی خارج شدن امور، از بین رفتن سامان کارها.
۴. [قدیمی] خشمگین شدن.

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

( آشفتن ) ( مصدر ) ( آشفت آشوبد خواهد آشفت بیاشوب آشوبنده آشفته ) ۱- پریشان شدن شوریده گشتن . ۲ - مختل شدن ( امور ) هرج و مرج ایجاد شدن . ۳ - خشم گرفتن . غضبناک شدن . ۴ - بهیجان آمدن آتشی شدن . ۵ - شورش کردن انقلاب . ۶ - شیفته شدن . ۷ - رنجیدن از سرگران شدن با.
خشم گرفتن

مترادف و متضاد

frenzy (اسم)اشفتن، هیجان، دیوانگی، شور، شوریدگی، دیوانگی انیperturb (فعل)اشفتن، مزاحم شدن، ناراحت کردنfluster (فعل)دست پاچه کردن، گیج کردن، اشفتن، مضطرب کردن، عصبانی کردن، گرم شدن کلهagitate (فعل)تحریک کردن، بکار انداختن، پریشان کردن، تکان دادن، اشفتن، سراسیمه کردن، مضطرب کردنtrouble (فعل)اشفتن، عذاب دادن، مزاحم شدن، زحمت دادن، ازار دادن، دچار کردن، مصدع کسی شدن، رنجه کردنshake (فعل)تکان دادن، اشف...