معانی کلمه : اشتردل

تلفظ بین المللی : /ˈaːʃtardˌel/ تلفظ :‌ ['a:StaRd,el]

لغت نامه دهخدا

اشتردل. [ اُ ت ُ دِ ] ( ص مرکب ) کینه دل و کنایه ازمردمی که این صفت داشته باشند. ( از برهان ) ( آنندراج ). کینه دل. ( انجمن آرای ناصری ). کینه دار : بهار آمد و جان حسود اشتردل بسبزه سرخنجررود بسوی کنام.ظهیر. || کنایه از مردم بیدل و نامرد و ترسنده. ( برهان ) ( هفت قلزم )( آنندراج ). خوفناک. ترسنده و نامرد. ( انجمن آرای ناصری ). غردل. ( مؤید الفضلاء ) ( شرفنامه منیری ). ترسناک. ترسو. جبان. شتردل. گ...

فرهنگ عمید

۱. بددل و ترسو.
۲. کینه دل، کینه جو.

فرهنگ معین

( ~. دِ ) (ص . ) ۱ - ترسو. ۲ - کینه توز.

فرهنگ فارسی

( صفت ) ۱ - کینه دل اشترکین . ۲ - ترسنده جبان اشتر زهره .

معانی کلمه : اشتردل

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات